taniyanlar bilirler...
tanimayanlar da sorar, ogrenirler...



BASBUG'A MEKTUP



Başbuğum bu destan sanadır yine
Ülkücü tavırdan yanadır yine
Sene doksanyedi tarih dört nisan
Ülkücüye onbir aydan sert nisan
Sen gittin ya içimizde dert nisan
O gün bizi görsen bilmem ne derdin
Eminim ki alnımızdan öperdin

Güneşli bir günde yitirdik seni
Fırtınada karda götürdük seni
Gönül köşkümüze yatırdık seni
O gün bizi görsen bilmem ne derdin
Kalkabilsen alnımızdan öperdin

Gidişine yerler gökler ağladı
Turan yetim kaldı kara bağladı
Tekbirler ağıtlar yürek dağladı
O gün bizi görsen bilmem ne derdin
Sen Başbuğ'dun alnımızdan öperdin

Sen gittin ardından divan kuruldu
Meydan gümbürdedi oklar gerildi
Kavga döğüş bir karara varıldı
Olanları görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Ayrılıp yuvadan uçanlar oldu
Diyardan diyara göçenler oldu
Başka elde bayrak açanlar oldu
Olanları görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Oğlun Tuğrul parti kurdu çekildi
Azmi Başkan arkasına takıldı
Aldemir'de doğru yola sokuldu
Olanları görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Biz kaldık çalıştık seçim kazandık
Sarımsak soğansız biçim kazandık
Asgari ücretten geçim kazandık
Şölenleri görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Ecevit Bahçeli Yılmaz oldular
Hükümet kurmaya karar kıldılar
Yazdılar çizdiler işe daldılar
Olanları görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Muhteşem bir ilgi alâka oldu
Kapımız kırmızı pilâka doldu
Bir günde binlerce yalaka geldi
Gelenleri görsen bilmem ne derdin
Herhalde kahkahayla gülerdin

Son gelenler baş köşeye yerleşti
Tüm halkalar zincir oldu birleşti
İş karıştı anlatmakta zorlaştı
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Marmarayı deprem aldı götürdü
Yolsuzluklar memleketi bitirdi
Anadolu ümidini yitirdi
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Hortumcular dükkân açtı her yere
Namusluya tayin çıktı zor yere
Kuşatıldık gidemiyoz bir yere
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

İmf'ye kaptırdılar yakayı
Borsa dolar hiç sevmiyor şakayı
Temel Reis haciz verdi takayı
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Ekonomi raydan çıktı gidiyor
İşçi köylü kemer sıktı gidiyor
Fukara canından bıktı gidiyor
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Yalvardık yakardık fayda etmedi
Feryadımız Ankara'ya gitmedi
Başörtüsü okul derdi bitmedi
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Herhalde inanmaz geri giderdin

Bir kanlı katile idam verdiler
İmralı'ya tatil köyü kurdular
Şehitleri birde bunlar vurdular
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Bir şehit çocuğu tuttu yakamı
Abi dedi : Bu olanlar şaka mı ?
Siz buysanız geri verin babamı
Bu feryadı duysan bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Utançtan sokağa çıkamaz olduk
Kimsenin yüzüne bakamaz olduk
Yakamıza Bozkurt takamaz olduk
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Yazdığım destanlar kahretti bana
Bağlamam duvardan küfretti bana
Türküler hayatı zehretti bana
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Pavyondan gelenler başı tuttular
Halimize bakıp keyif çattılar
Söylemesi zor amma ''bizi sattılar''
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Bıyık uçlarıma posta koydular
Direndim adımı hasta koydular
Düşmana gül verip dosta kıydılar
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Azıcık ses veren sürgün edildi
Gönülde taht kuran sürgün edildi
Dokuz Işık Turan sürgün edildi
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Hiç şaşırma Ozan Arif dışlandı
Ahmet Yılmaz asi diye fişlendi
Yüreğimiz dost (!) elinden şişlendi
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

İhanet edene madalya taktık
Sadâkât edene uzaktan baktık
Sen olsaydın böyle mi olacaktık ?
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Bunca yıldan sonra ortada kaldık
Sen uçmağa vardın bizlerse öldük
Destan destan Beştepe'ye gömüldük
Halimizi görsen bilmem ne derdin
Vallahi billâhi geri giderdin

Bu destan , bu türkü , sazım sanadır
Bir tek seni sevdim nazım sanadır
Duy beni Başbuğum sözüm sanadır :
''ÜLKÜME DARILIP KÜSMÜYORUM BEN
KİMSEDEN KORKUM YOK SUSMUYORUM BEN
BU KAHPE DÜZENE KANMAYACAĞIM
ÖLSEMDE YOLUNDAN DÖNMEYECEĞİM''


Ahmet YILMAZ
GÜVEN

Koç yigidim, Bahadirim, Ozanim
Alp Dadasim, Yagiz Efem, Ozanim
Bir nârada dokuz tümen bozanim,

Tug kaldirip yürüyecek Bozkurtum!
Tanrim Türk'ü koruyacak Bozkurtum!

Dört yaman sizim var inceden ince;
Vatanca, Bayrakça , Törece, Dince...
Ay-yildizin isigini görünce,

Arsiz otlar çürüyecek Bozkurtum!
Tanri Türk'ü koruyacak Bozkurtum!

Yeline de Ergenekon yeline!
Kurban olam kutlu ülkü yoluna!
Yetmis körük milyon oldu biline!

Demir daglar eriyecek Bozkurtum!
Tanri Türk'ü koruyacak Bozkurtum!

Bizim ilde dogan olur baz olur,
Kara tasa pençe vursa iz olur.
Bir yigide yedi kâfir az olur!

Ordulari kürüyecek Bozkurdum!
Tanri Türk'ü koruyacak Bozkurdum!

Yola çiktik Tanrikurtlar yolundan,
Yandik pistik 'Kizil Elma' derdinden.
Günde bin kez Gükbörünün ardindan

Bes yüz köpek ürüyecek Bozkurtum!
Tanri Türk'ü koruyacak Bozkurtum!

Dokuz isik kör zulmeti yaranda
Dokuz sene sölen olur Turanda
Ol Yezdan'in va'di Kur'an'da

Soysuz eller kuruyacak Bozkurtum!
Tanri Türk'ü koruyacak Bozkurtum!

NASİHAT

Ey Oğul!Beysin! Bundan sonra öfke bize; uysallık sana.. Suçlamakbize; katlanmak sana, hoş görmek sana... "Şeyh Edebali'den Osman Gazi'ye NasihatEy Oğul!Beysin! Bundan sonra öfke bize; uysallık sana... Güceniklik bize; gönül almak sana.. Suçlamak bize; katlanmak sana.. Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana.. Geçimsizlikler, çatışmalar,uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana.. Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize; bağışlama sana... Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana.. Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana..

Ey Oğul!Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı, Allah Teala yardımcın olsun. Beyliğini mübarek kılsın. Hak yoluna yararlı etsin. Işığını parıldatsın. Uzaklara iletsin. Sana yükünü taşıyacak güç,ayağını sürçtürmeyecek akıl ve kalp versin. Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize vaat edilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.Oğul!Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin..

Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daimasabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın!.. Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını.

Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğügibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet veadaletinle gün ışığına çıkacaktır. Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin deme! Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir...

Şu üç kişiye; yani cahiller arasındaki alime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken, itibarını kaybedene acı! Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli (korkusuz, pervasız, kahraman, gözü pek) derler.En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir.

Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki, yaşayamadılar.. (Bu nasihat Osmanlıyı 600 sene yaşatmıştır.) İnsan bir kere oturdumu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!..

Kişinin gücü, günün birinde tükenir, ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı... Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli. Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de, bilirim ki, kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz.

Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü, zaman yok, süre az!..Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki, toprağın tavda olduğunu bilebilsin. Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmekise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez!.. Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez.

Osman! Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın.Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın.

egrinin golgeside egridir...!!!!!!!!!!!


MEYDAN

Su yeryuzu er meydani
Gonul sevmez her meydani
Yureksize yorgan dosek,
Koç yigite ver meydanı.

Başbuglar tug kaldiranda,
Atlar dizgin dolduranda,
Malazgirt'te, Caldran'da
Sakarya'da gor meydani.

Kaytan biyik bura bura
Gakkos, Dadas sira sira
Elaziz'de cay'da cira,
Erzurum'da bar meydani.

Ey ici bos, disi suslu!
Eli kirli, yuzu pasli!
Yetissin Asim'in nesli
Etsin sana dar meydani!

Geldigi gün kutlu çagri
Bas, titresin yerin bagri.
Dogu'dan batiya dogru
Bir yay gibi ger meydani.

Ben Turk'um! De, dur sozunde,
Yuru Bozkurt'un izinde
Kalmasin su yer yuzunde
$erirlere $er meydani.

Tanri Kut Mete cagi'ndan,
Son Peygamber kucagindan,
Haci Bektas ocagindan,
Acik bize sir meydani.

Hayaller kalinca guduk
Acildi surlarda gedik...
Mehter sustu, ottu duduk,
Rezil oldu er meydani!

Yer yuzunde kalsan da tek
Egme boyun, opme etek!
Cin seddinden, Nemce'ye dek
Yeni bastan sar meydani.

Bak neler var dunlerinde
Aci, tatli gunlerinde...
Dumlupinar onlerinde
Mehmetcik'ten sor meydan.

Sancaklar kalmasin aysiz,
Boz Oklar Uç Oklar yaysiz
Soyunu bilmeyen soysuz
Dusmanina kor meydani.

Ayrilik can paresidir,
Sila, gurbet caresidir,
Ahi Evran toresidir.
Yarenlerle yar meydani.

Don ardina bir bak hele
Hatirina neler gele...
Dar bogazda Canakkale,
Tarihin en zor meydani!

Git danis buyuk ceddine,
Sor doguda Cin seddine,
Girmek kimlerin haddine
Sen acmazsan bir meydani!

Cabuk soner sisirdigin
Soya çeker devsirdigin...
Kırk Bismillahla girdigin
Meydan, simdi kir meydani.

İtibar olmazsa ere
Dusmana kim gogus gere?
Kor dogusu olan yere
Derler elbet kor meydani!

Uyaninca Turk'un ozu,
Gerceklesir Tanrı sozu...
Olur bir gun şu yer yozu,
İnsanligin hur meydani!