ไม่รู้ว่าการยุคกี่สมัยแล้วที่โลกนี้มีมนุษย์
มนุษย์ผู้เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจที่สุดของหมู่มวลสิ่งมีชีวิต
มนุษย์ผู้เป็นจุดเริ่มต้นจากสิ่งเล็ก ๆ ที่มิอาจมองเห็นด้วยตาเปล่า
และการกำเนิดของมนุษย์ที่มีตำนานมาจากหญิงและชาย

ฉันเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีที่มาไม่ต่างกัน
ฉันดำรงเผ่าผันธุ์ความเป็นมนุษย์สืบต่อมาจากบรรพบุรุษหลายชั่วคน
ฉันจึงมีชีวิตได้เพราะมีผู้ให้กำเนิด
ฉันจึงขอขอบคุณที่ได้ให้ฉันมีชีวิต"ที่เป็นของตนเอง"

ฉันโชคดีที่ได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองอย่างแท้จริง
ฉันโชคดีที่มีแม่ที่เข้าใจ อาจแย่ไปบ้างเมื่อเราไม่เข้าใจกับพ่อ
แต่ทุกอย่างล้วนทำให้ฉันเป็นฉัน"ในวันนี้"
ขอบคุณพ่อที่ขับรถพาแม่ไปโรงพยาบาลทันพอดี
ไม่งั้นคงได้เป็นเด็กรถ แทนที่จะเป็นเด็กเล็กในโรงพยาบาลทั่วไป
ขอบคุณหมอ ที่ดึงฉันออกมาได้โดยกระดูกต้นคอยังใช้การได้เป็นปกติจนปัจจุบัน
ขอบคุณพยาบาลที่พาฉันไปอาบน้ำแรกในชีวิต (หนาวรึป่าวก็ไม่รู้ จำไม่ได้)
ขอบคุณมากมาย ที่ทุกคนที่แวดล้อม ช่วยกล่อมเกลาฉันในทุกด้าน
ขอบคุณความลำบาก ความเสียใจที่ให้ฉันได้เผชิญ
ขอบคุณที่ทำให้ฉันเดินบนทางที่หดหู่ได้
ขอบคุณคำว่ากล่าวที่สร้างกำลังใจอย่างมากมาย
ขอบคุณที่ทำให้ฉันเป็นสเปิร์มที่โชคดีที่สุดที่มี "วันเกิด" เป็นของตัวเอง